چه برسرمردم اصيل امارات آمده است؟
دريانيوز:ماه رمضان امسال مغازهها در طول روز همگي باز بودند و رستورانها غذا سرو ميكردند
هتلها نيز شبها پس از افطار الكل سرو ميكردند. مسلمانان محلي نيز درست مانند
مسلمانان خارجي به نبود روح رمضان در مقايسه با سالهاي گذشته معترض بودند. جنوب آسياييها، آن را بهترين شهر وحشي، عربها آن را نماد پيشرفت اعراب ميدانند و غربيها آنجا را به خاطر تابش بيپايان خورشيد و سبك زندگي لوكس آن به آغوش ميكشند.به گزارش سرويس بينالملل «بازتاب»، روزنامه «نيويوركتايمز» در گزارشي نوشت: دبي هماكنون با بيش از 150 مليت گوناگون و اختلاطي از فرهنگهاي متفاوت، يكي از چندفرهنگيترين
شهرهاي خاورميانه است، اما پس از اينكه سالها روياي خارجيها بود، اين
شيخنشين خليج فارس هماكنون شاهد آغاز مباحثي درباره چندفرهنگه بودن است.تنشها از اكتبر گذشته و انتشار مقالهاي در يك روزنامه انگليسيزبان
در نكوهش «احترام نگذاشتن به سنن اسلامي» در طول ماه رمضان آغاز شد. مقاله
حاوي عكسهايي از زناني بود كه لباسهاي مناسبي نداشتند و همچنين عكسي از مركز
خريد بزرگي زير تيتر «كمي احترام بگذاريد». اين مقاله به خوانندگانش توصيه ميكند:
«به ياد داشته باشيد كه اينجا كشوري مسلمان است و بسياري از ما اينجا مهمان هستيم».
طي چند ساعت، روزنامه موج تماسها و ايميلهاي زيادي شد
كه به شدت از آنها تشكر ميكردند. به زودي انعكاس اين امر در تمام امارات ديده شد.
روزنامه «البيان» نوشت: «ما ميترسيم كه اين فرهنگ بر ما تحميل شود. بيشتر محليها از اينكه هويت خود را از دست ميدهند، ميترسند».چندين دهه است كه امارات متشكل از هفت شيخنشين عرب با استقبال از خارجيان و دلارها و سرمايهگذاري
آنان، قصد پيشرفت اقتصادي خود را دارد و اين بخش را به بازاري بزرگ و منطقهاي
و به تازگي مركز توريستي بزرگي با هتلهاي لوكس و امكانات خوب تبديل كرده است.
اين پيشرفت مشكلاتي را نيز مانند تورم، افزايش جرم و ميزان طلاق و ترافيك آزاردهنده براي آن به
ارمغان آورده است، اما فراتر از همه اينها، فرهنگ محلي نيز تحت تأثير قرار گرفته
و بسياري جوانان اماراتي به خارج ميروند و حتي در آنجا ازدواج ميكنند، به گونهاي
كه تاكنون، حدود 250 هزار نفر از 2/1 ميليون نفر جمعيت آن، كشور را ترك كردهاند.
در عين حال، دبي شهرتي مانند «ديزنيلند» پيدا كرده و آنقدر فروشگاههاي
غربي و حتي درختهاي كريسمس در فصل خودش دارد كه آدم فراموش ميكند كجاست.دبي مدت زمان طولاني داراي قوانين سختي در مورد رفتار عمومي مردم بود؛ بوسيدن در عامه باعث بازداشت ميشد
و يا پوشيدن لباس برهنه كه بخش زيادي از بدن را نشان دهد و يا خوردن و سيگار
كشيدن در طول ماه رمضان و ... ممنوع بود، اما با توجه به سيل عظيم توريستها،
ديگر اين قوانين كمتر اجرا ميشود. در ماه رمضان امسال
مغازهها در طول روز همگي باز بودند و رستورانها غذا سرو ميكردند.
هتلها نيز شبها پس از افطار الكل سرو ميكردند. مسلمانان محلي نيز درست
مانند مسلمانان خارجي به نبود روح رمضان در مقايسه با سالهاي گذشته معترض بودند.بخشي از مشكل، ناشي از اختلافات فرهنگي است. در بيشتر نقاط، محليها جداي از ديگران زندگي كرده و به ندرت از نظر اجتماعي با ديگران مخلوط ميشوند؛ درست مانند بسياري كشورهاي ديگر در حوزه خليج فارس، بوميهاي دبي بيشترشان مالك بوده و غربيها، بالاترين حقوق را دريافت ميكنند، در حالي كه جنوب آسياييها كار اصلي را انجام ميدهند.
«ريما سابان»، جامعهشناس در دانشگاه امارات، ميگويد: «اينجا شما طعم غذاهاي فرنگي را نميچشيد، شانس پوشيدن لباسهاي محلي و همچنين كاري براي انجام دادن نداريد و هيچ فرهنگي نيست كه ياد بگيريد. مدلي كه مليتهاي گوناگون در
اينجا ايجاد كردهاند، اين است كه بهتر است نزديك به جامعه خود باقي بمانيد».
نسحه چاپی
ارسال به دوستان
نظرات